راضیه موسوی خو (دانشگاه علوم و تحقیقات تهران)، ایران
گویش دالینی یکی از گویش های جنوب غربی ایران است که امروزه گویش رایج مردم در روستای دالین می باشد. . این روستا در استان فارس، حدفاصل شیراز و اردکان قرار دارد. .گویش دالینی جزء شاخه ی ایرانی نو غربی است. تاکنون، پژوهشی در زمینه ی ریشه شناختی و زبان شناختی این گویش صورت نگرفته است. داده هایی که از طریق تحقیقات میدانی و طی چند مصاحبه در تابستان 1391در این روستا گردآوری شده اند، مبنای این پژوهش قرار گرفته اند. در این مقاله به بررسی واژه های خاصی در گویش دالینی میپردازیم که با ریشه شناسی آنها میتوان به مشابهت بسیار زیاد آنها با زبان های پهلوی و اوستایی و سنسکریت و برخی زبانهای قدیمی ایرانی پی برد . این نشان دهنده ی قدمت و کهن بودن این گویش است که بازمانده ای از زبانهای کهن ایرانی ست. در کنار واژه های مشابه با زبانهای قدیمی ایران با واژ ه هایی بر میخوریم که مختص به این گویش اند و درگویش های دیگر یافت نمی شوند.
چکیده بالا بخشی از مقاله ای است که در اولین کنفرانس بین المللی بررسی مسائل جاری زبان ها، زبان شناسی، ترجمه و ادبیات (WWW.TLLL.IR) ، 15-14 بهمن 1395، اهواز، پذیرفته شده است.
