تاثیر زبان فارسی بر گویش زبان های محلی لداخ

دکتر سید علی موسوی

کپورا کالج، هند

لداخ منطقه ای کوهستانی در شمالی ترین نقطه هندوستان و در امتداد رشته کوههای هیمالیا قرار دارد. نیمی از جمعیت این منطقه بودایی و نیمی دیگر را مسلمانان تشکیل می دهند. زبان اصلی این منطقه بودیک یا پورکی است که رسم الخطی شبیه به خط نپالی داشته و یکی از شاخه های زبان تبتی است. پس از ورود اسلام به مناطق کشمیر و لداخ و همچنین بدلیل زندگی قومی که خود را آریایی می دانند و هنوز از آداب و رسوم آریایی های قدیم پیروی می کنند بسیاری از لغات و گویشهای زبان فارسی قدیم و میانه در بین افراد این منطقه رواج پیدا کرده. همچنین مسلمانان این منطقه به پیروی از خط اردو، رسم الخط خود را تغییر داده و زبان پورکی را به رسم الخط اردو می نویسند که این امر باعث شده لغات بیشتری از عربی و فارسی به این زبان وارد شود و در نتیجه بر گویش و لهجه پورکی زبانهای این منطقه تاثیر بگذارد. این پژوهش بر آن است تا تاثیر زبان فارسی را بر گویش این منطقه بیان کرده و تا حد ممکن لغات فارسی مورد استفاده در بین مردم لداخ را نشان دهد. همچنین به معرفی چند تن از شاعران زبان پورکی که در اشعار خود از زبان فارسی تاسی گرفته اند خواهیم پرداخت.

چکیده بالا بخشی از مقاله ای است که در اولین کنفرانس بین المللی بررسی مسائل جاری زبان ها، زبان شناسی، ترجمه و ادبیات (WWW.TLLL.IR) ، 15-14 بهمن 1395،  اهواز، پذیرفته شده است.